Mü'minin Lügatinde Yalana Yer Yok!



Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“Onların kalplerinde bir hastalık vardır. Allah da onların hastalığını çoğaltmıştır. Söylemekte oldukları yalanlar sebebiyle de onlar için elîm bir azap vardır.” (Bakara, 10)


Rasûlullah (sav) buyurdular:
“Kul yalan söylemeye ve yalan söyleme niyetini taşımaya devam ettikçe, kalbine siyah bir nokta vurulur. Sonra bu nokta büyür ve kalbin tamamı simsiyah kesilir. Bu kimse nihayet Allah katında «yalancılar» arasına kaydedilir.” (Muvatta’, Kelâm, 18)


Hazret-i Âişe (r.anhâ) Vâlidemiz buyurur:

“Rasûlullah (sav)’e, yalandan daha kötü ve çirkin gelen bir huy yoktu. Ashâbından birinin herhangi bir hususta azıcık yalan söylediğini duysa; onun tevbe ettiğini öğreninceye kadar kendisini o sahâbîden uzak tutar, fazla görüşmek istemezdi.” (İbn-i Sa‘d, I, 378)

Peygamber Efendimiz; bir mü’minin nefse ve şeytana kapılarak birtakım büyük günahlara düşebileceğini ifade ettikleri hâlde, sahâbî Ebu’d-Derdâ Hazretleri’nin;

“–Mü’min yalan söyler mi?” suâline;
“–Yalanı ancak îmân etmeyen kimse uydurur.” (Kenzü’l-Ummâl, h. No: 8994) buyurarak cevap vermiştir.


Her Güne Bir Esma-ül Hüsna (Allah’ın En Güzel İsimleri)
el-Mübdi’: Mahlûkatı, maddesiz, örneksiz olarak ilk baştan yaratan, kâinatı yoktan var eden demektir.


Kısa Günün Kârı
Bir mü’minin lügatinde yalana yer yoktur. Bir müslümanın lisânında, yalanın zerresi bulunmamalıdır. Çünkü yalan, bir münafık huyudur.