Bu konudaki en beğenilen mesaja bak. Tıklayınız.

3 sonuçtan 1 ile 3 arası

  1. #1
    ABDULLAH çevrimdışı Forum Yöneticisi
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Mar 2010
    Nereden Yer
    Gurbet eller
    Mesajlar Mesajlar
    9.245
    Blog Blog Girişleri
    61
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 815 + 40638


    1 üyeden 1 kişi bu mesajı faydalı buldu.

    Öndekilerin Mes'ûliyeti

    Öndekilerin Mes'ûliyeti

    Hak yo­lun­da ön saf­lar­da bu­lun­mak, hem be­re­ket­li hem de mes’ûli­yet­lidir. Zî­râ ön­de bu­lu­nan­la­rın gü­zel­lik­le­ri et­raf­la­rı­na te­sir et­ti­ği gi­bi, bunun zıddına yan­lış­lık ve çirkinlik­le­ri de et­raf­la­rı tarafın­dan doğ­ru te­lâk­kî edi­le­rek tak­lîd edilebilir.
    Meşhur hikâyedir; anne yengeç yavrusuna:

    “–Neden böyle yan yan yürüyorsun yavrum! Düzgün yürüsene!” der.
    Yavrusu ise:

    “–Peki anne! Önce sen önümde düzgünce yürü, ben seni takip ederim.” karşılığını verir.
    Bu hakikat, küçücük bir âile yuvasında olduğu gibi cemiyet hayatında ve devlet idâresinde de geçerlidir. Tarih bunun sayısız misalleri ile doludur.

    Meselâ adâlet, doğruluk ve istikâmetiyle “beşinci halife” nâmıyla yâd edilen Ömer bin Abdülaziz’den önce hüküm süren iki Emevî hükümdarından biri, lüks binalara meraklıydı. Onun devrinde insanlar da ondan emsâl alarak emlâk ve bina merakına düştüler. Meclislerde ve mahfillerde devamlı dünya metâlarından bahsedilir oldu. İnsanlar birbirlerine güç gösterisi yapmak meyliyle süslü evler ve köşkler yaptırmakta yarışarak israf musîbetine dûçâr oldular. Bir diğer hükümdar ise yiyip içmeye, harem hayatına ve eğlenceye düşkün biriydi. Onun zamanındaki insanlar da yeme-içme, eğlence ve hevâ-hevesleriyle vakitlerini israf ederlerdi.


    Ömer bin Abdülazîz ise takvâ sâhibi, âbid ve zâhid bir mü’mindi. Onun döneminde halk, ibâdet, tâat ve infakta yarışır hâlde idi. Meclislerde; “Bu gece evrâdın ne idi, Kur’ân-ı Kerîm’den kaç âyet hıfzettin, bu ay kaç gün oruç tuttun, ne kadar infakta bulundun?” gibi ifâdelerle sohbet ederlerdi. Böylece insanlar birbirlerine nasihat edip hayra teşvik ederlerdi.[1] Yine Ömer bin Abdülaziz’in iki buçuk yıllık kısa, fakat bereketli ve adâletli iktidârı döneminde insanlar zekât ve sadakalarına ihtimam göstermişler ve tarihte ilk defa şâhid olunan bir şekilde, zenginler zekât verecek fakir bulamamışlardır.[2]

    O hâlde herhangi bir şekilde insanların önünde bulunan kimseler ve bilhassa idâreciler, amellerine ve gönüllerindeki temâyüllere daha fazla dikkat etmek zorundadırlar. Çünkü onların en küçük bir zaaf ve hatâsı, katlanarak büyümekte ve toplumu çepeçevre kuşatan bir girdap hâline gelmektedir.

    Bir­ gün Ebû Ha­nî­fe Haz­ret­le­ri ça­mur­da yü­rü­yen bir ço­cu­ğa rast­la­mış­tı. Ona mer­ha­met ve şef­kat­le te­bes­süm ede­rek:
    “–Ev­lâ­dım, dik­kat et de düş­me­ye­sin!” de­di.

    Ço­cuk da, ze­kâ ve ba­sî­ret par­la­yan göz­le­riy­le İmâm’a dön­dü ve ken­di­sin­den pek de bek­len­me­ye­cek şu ib­ret­li mu­kâ­be­le­de bu­lun­du:

    “–Ey İmâm! Be­nim düş­mem ba­sit­tir, dü­şer­sem yal­nız ben za­rar gö­rü­rüm. Fa­kat asıl siz dik­kat­li olu­nuz. Zî­râ eğer si­zin aya­ğı­nız ka­ya­cak olur­sa, si­ze tâ­bî olup pe­şi­niz­den ge­len­le­rin de aya­ğı ka­yar ve dü­şer­ler ki, bun­la­rın hep­si­ni kal­dır­mak ol­duk­ça zor­dur.”

    Ço­cu­ğun söz­le­ri­ne hay­ran ka­lan İmam, nemli gözlerle ta­le­be­le­ri­ne döndü ve:
    “Şâ­yet bir me­se­le­de si­ze da­ha kuv­vet­li bir de­lil ula­şır­sa, o hu­sus­ta ba­na tâ­bî ol­ma­yı­nız. İs­lâm’da ke­mâ­lin alâ­me­ti bu­dur. Ba­na olan sev­gi ve bağ­lı­lı­ğı­nız da an­cak bu şe­kil­de or­ta­ya çı­kar...” buyurdu.

    Aslında idâreciler, toplum kumaşından kesilmiş bir parçadırlar. Onlar toplumun aynası, toplum da onların aynasıdır.

    Nitekim Peygamber Efendimiz:
    “Siz nasılsanız, öyle idâre olursunuz.” buyurmuşlardır. (Süyûtî, Câmiu’s-Sağîr, II, 82)
    Bu yüzden Cenâb-ı Hak, biz kullarından bir “takvâ toplumu” oluşturmamızı ve takvâ sahibi kimselerin topluma rehberlik etmesini murâd etmektedir. Âyet-i kerîmede buyrulur:

    “(O mü’min kullar): «Rabbimiz! Bize gözümüzü aydınlatacak eşler ve zürriyetler bağışla ve bizi takvâ sahiplerine rehber kıl!» derler.” (el-Furkan, 74)

    Çünkü takvâ sahibi fertlerden oluşan bir toplum, kendisine rehberlik eden kimselerin doğru istikâmetten ayrılmasına müsaade etmez. Nitekim ümmet-i Muhammed’in en fazîletlisi ve ilk halifesi olan Hazret-i Ebû Bekir -radıyallâhu anh- halîfe seçildiği gün halka şöyle hitâb etmişti:

    “Ey insanlar!.. En fazîletliniz olmadığım hâlde sizin başınıza halîfe seçilmiş bulunuyorum. Şâyet vazifemi hakkıyla yaparsam bana yardım ediniz. Yanlış hareket edersem bana doğru yolu gösteriniz… Allâh’a itaat ettiğim müddetçe bana itaat ediniz. Şâyet Allâh’a isyan edersem, bana itaat etmeniz söz konusu olamaz. Allâh’ın rahmeti üzerinize olsun.” (İbn-i Sa’d, III, 182-183)

    Diğer taraftan, günahlara batmış bir toplum da, takvâ sahibi birini önünde görmek istemez. Zîrâ herkes kendi cinsiyle ülfet eder. Karga tıynetliler, kokuşmuş lâşelerden haz duyarlar. Onların, gül ve amberin eşsiz râyihasından alacakları bir haz yoktur. Bilakis bundan rahatsızlık duyarlar. Nitekim Lût -aleyhisselâm-’ın sapkınlık içindeki kavmi, toplumlarındaki ahlâklı insanlardan rahatsızlık duymuşlar ve sefâletlerini saâdet zanneden bu sefihler gürûhu, o sâlih insanları; “–Siz çok temizseniz bu diyardan çıkıp gidin!” diye tehdit etmişlerdir.
    {
    Netice olarak diyebiliriz ki; fazîlet dolu gönüllerini insanlığa sergileyen sâlihlerin ömürleri, fânî hayatlarından sonra da devam eder. Onların kabirleri, insanlığın sînelerindedir. Peygamberler ve onları tâkip eden Allah dostları, bunun en güzel misalleridir. Onların rûhâniyet ve nasihatleri bizim varlığımıza karıştıkça, sefih kimselerin zehirleri bizlere zarar veremez. Büyük ruhların sevildiği gönüllerde, meyvesi ebedî bir hayat olan filizler yeşerir, gerçek saâdet yaşanır. Onların rûhânî dokusundan mahrum gönüller ise çorak kalır. Hisler yavanlaşır.

    Bir zamanlar yeryüzünde, fazîletin zirvesinde, inancın vecd ve istiğrâkında beşeriyete rehberlik etmiş kimseler dolaştı. Bugün ise, yüreksiz cübbeler ortalığı kapladı. Devrimiz, kendisini Hakk’a adayan kurtarıcılara muhtaç... Onların hasreti içinde… Zîrâ düşen düştüğünün, devrilen devrildiğinin farkında değil!.. Aydınlık görmemiş gözler, güneşi ve mehtâbı ne bilirler!.. Hele iç dünyalarını:

    “Yürekler merhametsiz, duygular süflî, emeller hâr (ateş)”
    diyen şâirin tasvir ettiği sefâlete terk edenler… Ne kadar acınacak hâldeler…

    Velhâsıl globalleşen dünya, ruhları erite erite bitirmektedir. Toplumların umûmî görünüşü, sâlih bir kılavuzun rehberliğinden mahrum, bedbaht bir kâfilenin hasta ve aksak gidişâtını hatırlatmaktadır. Ancak bizim uyanış ve silkinişimiz, nefsâniyetini bertaraf ederek ölümsüzlüğe ermiş olan yüce şahsiyetlerin rûhâniyetine yaklaşmak ve o gönül erlerini kendimize rehber edinmekle mümkündür. Bu ise, onların nasihatlerine gönül verip onların izinden yürümeye bağlıdır. Hak dostu Mevlânâ Hazretleri, bu hususta lâzım olan gerçek tahsili ne güzel ifâde eder:
    “Beni anlamak, duymak, derinleşmek ve gerçeği okumak istersen, benim gibi olmalısın!..”

    Cenâb-ı Hak, bizleri sevdiklerinin yolundan ve izinden ayırmasın! Hepimizi, İslâm’ı temsil mes’ûliyetinin idrâkinde olan örnek mü’minlerden eylesin!
    Âmîn!..

    Osman nuri topbaş

    Benzer Konular
    Evlâd Mes’ûliyeti
    Evlâd Mes’ûliyeti Evlâd Mes’ûliyeti Cenâb-ı Hak buyuruyor: "Ey inananlar! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun. Onun başında, acımasız, güçlü, Allah'ın kendilerine buyurduğuna karşı gel
    Yazar : Risale Forum
    “Müslüman, Müslüman’ın elinden ve dilinden emin olduğu kimsedir (Riyâzu’s-Sâlihîn, 211)


  2. #2
    FaKiR çevrimdışı Meşveret Bşk.
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Apr 2007
    Nereden Yer
    .......................
    Mesajlar Mesajlar
    7.786
    Blog Blog Girişleri
    4
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 1623 + 126040


    1 üyeden 1 kişi bu mesajı faydalı buldu.

    Cevap: Öndekilerin Mes'ûliyeti

    Önden giden olmak hem cok bereketli hemde cok mesuliyet isteyen bir is. Guzel bir ise vesile olunca, bu guzellik genis bi kitleye ulasir, ama aldigi hatali kararlardan ve yaptigi yanlis seylerde ayni sekilde genis bi kitle tarafindan taklit edildigi icin mesuliyeti vardir.


    Ama sunuda unutmamak lazim, onden giden o kisi sonucta bir insan, ve dolayisiyla hata yapmasi kacinilmaz. Toplumunda bulunan temiz kalpli insanlarin hatrina, acaba Cenabi Hakkin inayeti daima yanindamidir bu onderin?

    Veya Allah c.c tarafindan bu ondere karsi, toplumdaki kisilerin kalplerine bi sempati ve sevgi konurmu? el cevap Abdullah abim?
    Yazar : Risale Forum

  3. #3
    ABDULLAH çevrimdışı Forum Yöneticisi
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Mar 2010
    Nereden Yer
    Gurbet eller
    Mesajlar Mesajlar
    9.245
    Blog Blog Girişleri
    61
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 815 + 40638


    1 üyeden 1 kişi bu mesajı faydalı buldu.

    Cevap: Öndekilerin Mes'ûliyeti

    Alıntı FaKiR Nickli Üyeden Alıntı [Linkleri Görebilmek için Üye olmanız Gerekmektedir.Üye olmak için Tıklayınız.]




    Veya Allah c.c tarafindan bu ondere karsi, toplumdaki kisilerin kalplerine bi sempati ve sevgi konurmu? el cevap Abdullah abim?
    Allahu taala bir kulunu severse ona belli nimetler verir onu önden gidenlerden eyler diger sevdigi kullarina onu tanittirir sevdirir kendi ahiretine insanliga faydali islerde cailistirir tabiki insan sasar beser hataya meyillidir mühim olan tövbe üzere olup sikintilara belalara sabretmektir unutmamak lazimki sikinti ve belala rAllahu talanin sevdigi kullarina bir ikramidir bir imtahanidir sabreden mukafatina ecrine nail olur.. eger bizlere bir sikinti bir bela gelmiyorsa halimizi gözden gecirmemiz lazimdir..

    Alimlerin bir cogunun hayati cileli gecmistir bize sikinti gibi gelen bu hayatlari onlar icin bir nimetti onun icindirki bir cok islam aliminin ahirete intikalinden yüz yillar gectigi halde Rabbim kullarina hala sevdirmektedir tam tersi zamaninda nefsiyle kendini alim zanneden bir cogunun ismi cismi dahi bilinmemektedir...

    Rabbim cümlemizi Hakkı hak bilip ittiba, batılı batıl bîlip ictinab edenlerden eylesin insallah..
    Yazar : Risale Forum
    “Müslüman, Müslüman’ın elinden ve dilinden emin olduğu kimsedir (Riyâzu’s-Sâlihîn, 211)


Facebook Yorumları

Facebook Giriş

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

Bu Konudaki Etiketler

Sosyal İmleme

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222