1372’de eski Mısır’da doğdu. Künyesi Ebü’l-Fazl’dır. Ailesinin memleketi olan Filistin’deki Askalân şehrine nisbetle Askalânî olarak anıldı. İbni Hacer dört yaşında iken babası vefat etti. Bir müddet sonra annesi de vefat edince, ablası ile yalnız kaldı. Babaları, vefat etmeden önce onları biri âlim, diğeri tüccar iki arkadaşına emanet etmişti. Ayrıca babalarından ve annelerinden hayatları boyunca kendilerini refah içinde yaşatacak bir servet kalmıştı.

İbni Hacer-i Askalânî dokuz yaşında iken hıfzını tamamladı. On iki yaşında iken Mekke’ye gitti. Hadis tahsiline Mekke’de başladı.

Fıkıh, usûl-i fıkıh, Arap dili, hesap gibi ilimlere dair kitaplar okudu. Daha sonra tarihle ve hadis ravileriyle ilgilenen ibni Hacer, 1390 yılından itibaren edebî ilimlerle meşgul oldu. 1394’ten itibaren kendini tamamen hadis ilmine verdi. Yirmi yaşında iken ilmî seyahatlere başladı. İskenderiye, Hicaz ve Yemen’e gitti.

Elli beşi kadın olmak üzere 628 hocadan faydalandı. 1403 yılında resmen müderrislik vazifesine başladı; hadis, fıkıh ve tefsir okuttu. 1423 yılında, senelerdir reddettiği Mısır Şâfiî başkadılığını kabul etti. 1449 yılında, Kahire’de dizanteriden vefat etti.

Eserlerinden bazıları şunlardır: Fetħu’l-Bârî bi-Şerħi Saħîħi’l-Buhârî, el-İśâbe fî Temyîz’s-Sahâbe.