(Âsım’ın bir fıkrasıdır)

Dört-beş gün evvel Babacan ile gönderilen Otuz bir’in On sekizinci Lem’ası risale-i şerifesi dest-i ta’zim ve tebcile alındı. Okudum ve yazdım. Hakikaten fakir gibi âciz, müflis ve muhtaç talebeler için büyük ve pek büyük müjde ve pek büyük bir iltifat. Bu müjde ve iltifatın karşılığını ve mukabilinde ne yolda Cenab-ı Hakk’a hamd ü sena ve şükrümü îfa edeceğimi şaşırdım.

لَهُ ‬الْحَمْدُ ‬وَالْمِنَّةُ ‬هذَا ‬مِنْ ‬فَضْلِ ‬رَبِّى Merbutu bulunduğum ve hâdimi olduğum nur ve hakikatfeşan risale-i şerifelere bir kat daha ve dört el ve gözle sarılmaktayım.

İnayet-i Bari ile ve bütün evliya ve mürşidanın himmet ve teveccühatlarıyla ömrümün son dakikalarına kadar bu hizmet-i kudsiyede hâdim ve şakird olarak bulunayım inşâallahü teâlâ ve minallah-it tevfik. Kalbim, ruhum ve imanım da fakire öyle teminat veriyor, taahhüdatta bulunuyor ki; sevgili Üstadımın teveccühü, himmeti ve duası sayesinde bu vazife-i kudsiyede zerre mikdar inhiraf etmeyecektir. Buna da imanım var.
Âsım
***