İ'lem Eyyühe'l İnsan!
Nedir bu gurur ve nedir bu gaflet?
Nedir bu haşmet, nedir bu istiğna, nedir bu azamet?
Elindeki ihtiyar bir kıl kadardır ve iktidarın bir zerre kadardır. Ve hayatın söndü, ancak bir şu'le kaldı.
Ömrün geçti, şuurun söndü, bir lem'a kaldı. Şöhretin gitti, ancak bir an kaldı...
Zamanın geçti, kabirden başka mekânın var mı?
Bîçare! Aczine ve fakrına bir had var mı?
Emellerin nihayetsizdir, ecelin yakındır.
Evet böyle acz ve fakrınla iktidar ve ihtiya
rdan hâlî bir insanın ne olacak hali? Hazain-i rahmet sahibi Hâlık-ı Rahman-ür Rahîm'e, böyle bir acz ile itimad etmek lâzımdır.
Odur herkese nokta-i istinad.
Odur her zaîfe cihet-i istimdad...

Mesnevi-i Nuriye-
Risale-i Nur