Beni dünyaya çağırma,
Ona geldim fena gördüm.

Dema gaflet hicab oldu,
Ve nur-u Hak nihan gördüm.

Bütün eşya-yı mevcudat
Birer fâni muzır gördüm.

Vücud desen onu giydim,
Ah, ademdi, çok bela gördüm.

Hayat desen onu tattım
Azab ender azab gördüm.

Akıl ayn-ı ikab oldu,
Bekayı bir bela gördüm.

Ömür ayn-ı heva oldu,
Kemal ayn-ı heba gördüm.

Amel ayn-ı riya oldu,
Emel ayn-ı elem gördüm.

Visal, nefs-i zeval oldu,
Devayı ayn-ı dâ’ gördüm.

Bu envâr, zulümat oldu,
Bu ahbabı yetim gördüm.

Bu savtlar, na’y-ı mevt oldu,
Bu ahyayı mevat gördüm.

Ulûm, evhama kalboldu,
Hikemde bin sekam gördüm.

Lezzet, ayn-ı elem oldu,
Vücudda bin adem gördüm.

Habib desen onu buldum,

Ah! Firakta çok elem gördüm


Saidi Nursi