Resûlullah’ın (aleyhissalatu vesselam) teyzesidir.


BABASI:


Kays bin Amr.


ANNESİ:


Ragıbe Binti Zûrare.


NESEBİ:


Selma binti Kays, Benî Adiyy b. Neccar kabilesine mensup bir kadın olup Hz. Peygamber’in de teyzesidir.


KÜNYE VE LAKABLARI:


Oğlu Münzir’e izafeten künyesi Ümmü Münzir olmuştur.


HAYATI:


Medineli olan Hz. Selmâ (r.anha), Kays bin Sa’sa ile evlenmiş ve Münzir adında bir oğlu olmuştur. Müslüman olup Peygamberimiz’e (aleyhissalatu vesselam) biat etmiştir.


Selmâ binti Kays şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber Medine’ye geldiğinde Ensar’dan bazı kadınlarla birlikte giderek ona biat ettim. Hz. Peygamber, Allah’a hiç bir şeyi ortak koşmayacağımıza, çalmayacağımıza, zina etmeyeceğimize, çocuklarımızı öldürmeyeceğimize, iftirada bulunmayacağınıza, güzel ve iyi şeylerde kendisine isyan etmeyeceğimize dair bizden söz aldı. Ayrıca bize kocalarımıza hile yapmamamızı da söyledi. Bundan sonra ona biat edip döndük. Ben o hanımlardan birisine


“Hz. Peygamber’e tekrar git ve ona kocalarımıza hile yapmamızdan ne kastettiğini sor!” dedim. Kadın Hz. Peygamber’den bunu sorduğunda o şöyle buyurdu:


“Malını ondan habersiz alıp başkalarına vermenizdir.”


Hz. Peygamber’in (aleyhissalatu vesselam) arkasında her iki kıbleye yönelerek namaz kılan Selmâ (r.anha), Efendimiz’den (aleyhissalatu vesselam) hadis rivayet etmiştir. Vefat yılı belli değildir.


HAKKINDAKİ HADİSLER:


v Ümmü’l-Münzir Bintu Kays (r.anha) anlatıyor: “Beraberinde Ali (r.a) olduğu halde Resûlullah (s.a.s) yanıma girdi. Ali bu sırada (geçirdiği bir hastalığın) nekâhet devresinde idi. Evimizde busr (hurma çağlası) salkımları asılı idi. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ondan yemeye başladı. Ali de yemek üzere kalktı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) Ali'ye yönelerek:
"Ağır ol, ağır ol! Sen daha nekâhet dönemindesin!" dedi ve Ali bırakıncaya kadar tekrarladı.”
Ümmül-Münzir, anlatmaya devam ederek: "Ben arpa ve çöğender otundan yemek pişirip getirdim. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam): "Ey Ali," buyurdular, "bundan al, bu sana daha faydalı!” [Ebu Davud, Tıbb 2, (3856); Tirmizi, Tıbb 1, (2038).]



KAYNAKLAR


1- Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayâtü's Sahâbe, trc. Ali Arslan, Merve Yayınları, İstanbul, (tarihsiz), I.


2- İbnu Deybe, Teysiru'l-Vüsûl ilâ Câmii'l-Usûl, trc. İbrahim Canan, Akçağ Yayınevi, İstanbul, 1993, XI.


3- İbn Hazm, Cevâmiu's-Sîre, trc. M. Salih Arı, Çıra Yayınları, İstanbul, 2004.


4- Havva Ergene Işık, Hanım Sahabîler, Gül Yurdu Yayınları, İstanbul, 2008.