-Daima düşünceliydi...

-Susması, konuşmasından uzun sürerdi...


-Lüzumsuz yere konuşmaz; konuştuğunda ne fazla, ne eksik söz kullanırdı...

-Dünya işleri için kızmazdı...

-Kötü söz söylemezdi...

-Affediciliği tabii idi...

-İntikam almazdı...

-Düşmanlarını sadece affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer de verirdi...

-Kendisini üç şeyden alıkoymuştu: Kimseyle çekişmezdi. Çok konuşmazdı. Boş şeylerle uğraşmazdı...

-İmanı, umutsuzluğa düşürmezdi...

-Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı...

-Hiç kimseyi ne yüzüne karşı, ne de arkasından kınar ve ayıplardı...

-Kimsenin kusurunu araştırmazdı...

-Kimseye, hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi...

-Yanında en son konuşanı, ilk önce konuşan gibi dikkatle dinlerdi...

-Bir toplulukta bulunduğu zaman bir şeye gülerlerse, o da güler; bir şeye hayret ederlerse, o da onlara -uyarak hayret ederdi...

-Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi...

-Her zaman ağırbaşlıydı...

-Konuşurken çevresindekileri adeta kuşatırdı...

-Kelimeleri, parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı...

-Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü; ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmaz, adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilir, vakar ve sükunetle rahatça yürürdü...

-Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi...

-Bir gün kendisinden yaşça küçük bir dostunun omuzlarından tutarak şöyle demişti: "Sen dünyada garip bir kimse yahut bir yolcu gibi ol "

-Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir haletle dururdu...

-Adet üzere sarfedilen hiçbir kötü sözü ağzına almamıştı...

-Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı...

-Fakirlerle birlikte yerdi; öyle ki onlardan ayırt edilemezdi...

-Önüne ne konulursa yerdi...

-Sade kıyafetler giyer, gösterişten hoşlanmazdı...

-Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmez, bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı...

-Sabahları evinden çıkarken şöyle söylerdi: “İlahi, doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten ve saygısızlık edilmekten sana sığınırım.”

-Sıradan değildi; ama sıradan insanlar gibi yaşardı.

-O, Hz. Peygamber'di.
-Efendimizdi. güllerin efendisi. kainatın efendisi.(Aleyhissalatü vesselam)

Alıntı ..