Hayvanlar da oruç tutar mı?


Emre, Ramazan’ın ilk günü oruca niyet etti. Gece ailesiyle sahura kalktı. Annesinin güzel böreğini yedi. Bol bol su içip geri yattı. Ama hemen uyuyamadı.

Hayatında ilk kez oruç tutacaktı. Uzun zamandır bu günü bekliyordu. Acaba nasıl geçecekti ilk
oruç günü. Kim bilir annesi neler pişirecekti onun için. Annesinden isteyeceği yemekleri düşünerek uykuya daldı.

Sabah kalktığında kendini çok mutlu hissediyordu. Koşarak annesine sarıldı.

- Anneciğim, bugün bana ne pişireceksin, diye sordu.
- Ne istersin yavrum, dedi annesi. Emre annesine uzun bir yemek listesi saydı. Annesi güldü.
- Ooo, epey uzun bir liste. Hangi birini yiyeceksin?
- Hepsini yerim, sen merak etme anne, dedi. Sonra da oynamak için bahçeye çıktı. Köpeği onu görünce çok heyecanlandı.

Kuyruğunu sallayarak ona doğru koştu. Emre’nin ellerini kokladı. Emre güldü:

- Akıllım, Ramazan başladı. Bugün yemek yok, dedi. O sırada aklına kafesteki kuşları geldi. Yemlerini dışarı çıkarmamıştı.
- Inşa, oruçlarını bozmadan yetişirim, diyerek eve girdi. Kafesin içine elini soktu. Yem ve su kabını çıkardı. Kuşlar çok sinirlendiler. Emre’nin ellerini gagaladılar. Ama işe yaramadı.
- Iftar vakti yerine takacağım. Merak etmeyin. Unutur da orucunuzu bozarsınız diye çıkardım, dedi. Sonra da aklına evdeki tembel, şişman kedi geldi. Kedinin yemek kabındaki bisküvileri kaldırdı.

Annesi Emre’nin yaptıklarından habersiz dikiş dikiyordu.
Akşama doğru bahçedeki köpek havlamaya başladı. Karnı çok acıkmıştı. Her yeri kokluyordu. Ama yemek yoktu.

Kafesteki kuşlar susamıştı. Sinirli sinirli ötüşüp duruyorlardı.

Evdeki tembel kedi bile yemek aramak için koca göbeğini yerinden kaldırdı. Emre’nin annesinin ayağına dolandı.

Köpek acıktığını anlasınlar diye pencerenin önüne gelip havladı. Kuşlar daha bir kuvvetli öttü. Annesi hayvanlarda bir tuhaflık olduğunu anladı.

- Emre bu hayvanların nesi var bugün, diye sordu.
- Oruç başlarına vurmuştur, anne, dedi Emre.
- Ne orucu oğlum, dedi annesi.

- Bugün Ramazan ya! Onlar da oruçlu, dedi Emre. Annesi güldü.
- Daha neler. Hayvanların da mı oruç tuttuğunu düşünüyorsun, dedi annesi.
- Düşünmüyorum. Oruç tuttuklarına eminim. Sabahtan beri yemek vermedim ki, dedi Emre. Annesi şaşırdı.
- Yemek vermedin mi? Niye?
- Sen demedin mi Ramazan oruç ayıdır diye, anne. Bugün herkes oruç tutuyor. Onlar da oruçlu diye yemek vermedim.
- Aşkolsun Emre, dedi annesi. Sonra devam etti:
- Allah orucu insanlara emretmiş. Hayvanlara değil ki. Onların aklı yok. Ne bilsinler Ramazan’ı, orucu. Aç bırakmışsın garipleri. Haydi kalk yemeklerini ver, dedi annesi.

Emre annesinin dediklerini düşündü. Mantıklıydı. Hayvanlarının orucu onunla paylaşamadığına üzüldü. Yerinden kalktı. Onlara yemeklerini verdi.


Alıntı.