Günün Tarihi: Kurban Bayramı'nın 2. Günü
Kurban: Rabbe Yakınlığı Hissetmek
Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“Biz, büyük baş hayvanları da sizin için Allah'ın (dininin) işaretlerinden (kurban) kıldık. Onlarda sizin için hayır vardır. Şu halde onlar, ayakları üzerine dururken üzerlerine Allah'ın ismini anınız (ve kurban ediniz). Yan üstü yere düştüklerinde ise, artık (canı çıktığında) onlardan hem kendiniz yeyin, hem de ihtiyacını gizleyen-gizlemeyen fakirlere yedirin. İşte bu hayvanları biz, şükredesiniz diye sizin istifadenize verdik.” (Hac, 36)
Rasûlullah (sav) buyurdular:
“Kurban etlerini istediniz kadar yiyiniz, kendiniz için ayırınız ve dağıtarak sevabını Allah’tan bekleyiniz. Şunu iyi bilin ki, bu bayram günleri; yeme, içme ve Allah’ı zikretme günleridir.” (Ebû Dâvud, Edâhî, 9-10/2813, 2812)
Allah Rasûlü’nün ailesi bir kurban kestiğinde etleri hemen fukaraya dağıtıyor, (sav) Efendimiz kurbandan geriye ne kaldığını sorup da:
“-Sadece bir kürek kemiği kaldı.” Cevabını aldığında:
“-Desene o kürek kemiği hariç hepsi bizim oldu.” (Tirmizî, Kıyamet, 33/2470)
İşte Allah Rasûlü’nün bu nebevî ahlakından hisse alarak, insanın kendisine ait olacak asıl servetin, ahirete gönderebildiği hayırlar olduğunu idrak edelim.
Her Güne Bir Esma-ül Hüsna (Allah’ın En Güzel İsimleri)
el-Afüvv: Kullarının günahlarını kendilerinde sorumluluk kalmayacak bir şekilde affeden, amel defterinden günahları silen, hatırlayıp da mahcup olmasınlar diye de kuluna o günahı unutturan demektir.
Kısa Günün Kârı
Bayramların, ictimai birlik ve beraberlik, hediyeleşme, yardımlaşma, ikram etme ve ilahi nimetlerden faydalanarak Allah Teala’yı zikretme günleri olduğunu unutmayalım. Yoksa bayramlar eğlence ve tatil günleri değildir.
Lügatçe
fukara: Fakir.