Âkil namazdadır...Âşık niyazdadır...Mâşuk‏ nazdadır.

Âkil söyler...Âşık inler...Mâşuk‏ dinler.

Âkil münakaşa ister...Âşık gönlü ile konuşur...Mâşuk‏ aşıkı konuşturur.

Âkil saatlerce konuşur...Âşık az konuşur ağlayarak...Mâşuk‏ hikmetli sözleri tasdik eyler.

Âkil ağlamaz ve gülmez düşünür...Âşık ağlar ve gülmesi azdır...Mâşuk‏ mütebessimdir ve aşıkını takip eder.

Âkil yürür...Âşık koşar...Mâşuk‏ gönüllerde gezer.

Âkil "Ben"im der...Âşık "Sen"sin der...Mâşuk‏ "O"dur der.

Âkil paradan bahseder...Âşık yareden bahseder...Mâşuk‏ gönül yapar.

Âkil saray yapar...Âşık kulübeyi tercih eder...Mâşuk‏ aşıkının huzurunu ister.

Âkil yer içer...Âşık az yer ve az içer...Mâşuk‏ yedirir içirir.

Âkil çok düşünür...Âşık dünyayı az düşünür...Mâşuk‏ temaşadadır gönülde hüküm eder.

Âkil dünya ilminden söyler...Âşık sevgiden bahseder...Mâşuk‏ her şeyi bilirim demez.

Âkil güzeli sever...Âşık herşeyi sever...Mâşuk‏ aşıkını sever.

Âkil gezip eğlenmek ister...Âşık zikreder...Mâşuk‏ zikir edeni sever.

Âkil mutedil havayı sever…Âşık yanmayı tercih eder..Mâşuk‏ yakmayı sever.

M.Nusret TURA