insanları methetmekle ve samimi takdirle söze başlayınız.

Başkalarının hatalarını doğrudan doğruya söylemeyiniz, misallerle anlatınız.

Başkalarının hatalarını tenkid etmeden önce kendi hatalarınızdan söz ediniz, sonra onların iyi yönlerini anlatınız.

Doğrudan doğruya emir vereceğinize sualler sorunuz (yapsak nasıl olur, getirebilir misin?) gibi.
Çünki emir, insanı içten soğutur, şevkini kırar.

Başkalarına şerefli biri olduğunu söyleyiniz.İtibarlı yaşamalarına imkan veriniz.

Başkalarının gururunu koruyunuz, ruhunu okşayınız.Gurur hiçbir zaman rencide edilmemeli.

Değer kazanan insan yer değişir. Tenkitler, hakaretler bir şey kazandırmaz, sadece söylenende nefret hissi uyandırır.

Her insanda gördüğünüz en küçük ilerlemeyi takdir ediniz. Çünki insan kendisinde bulunan kapasiteyi yavaş yavaş geliştirir.

İnsanların hatalarını düzeltmeleri için teşvik ediniz. Bir çocuğa, bir talebeye acemi, beceriksiz demeyiniz, bütün azmini ve şevkini kırarsınız. İnsanlara daima güven ve cesaret veriniz.

Bin dost az, bir düşman çoktur.

Düşmanınızdan kurtulmanın tek yolu, onu kendine dost edinmektir.