9 sonuçtan 1 ile 9 arası

  1. #1
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Barla Lahikasından şiirler...

    Osman Nuri'nin bir fıkrasıdır.

    Kitapların en büyüğüsün, Kelâm-ı Kadîm,
    Hak kanunların anasısın, Kur'ân-ı Azîm,
    Kudsî tarihlerin nur babasısın, Kelâm-ı Kadîm,
    Sen, dinimizin bekçisisin, Kur'ân-ı Azîm.
    Dört İlâhî kitabın anası, yalnız sensin,
    İftihar eder seninle, bütün din-i İslâm,
    Sensiz yaşamak isteyen kalbler gebersin,
    Sen hakikatin ilk ve son güneşisin.
    Her varlığın üstünde, sönmeyecek güneşsin,
    Bütün gizli ve âşikârın miftâhı sensin,
    Seni tanımayan ve tâbi olmayan, her yerde
    Sahibinin gazabına uğrasın, gebersin.
    Hükmün, muhakkak kıyamete kadar bâkidir,
    Sana inanmayanlar âdi, zelîl, kâfirdir,
    Sen, her varlığın üstünde doğan güneşsin,
    Seni istemeyenler, dünyada Cehenneme göçsün.
    Hâşâ! Seni beğenmeyen ve yanlış diyenlerin,
    Dilleri kesilsin, yere batsın.
    Sana hor bakmak isteyenleri Allah kahretsin,
    Sen hakikatın ilk ve son güneşisin.
    Osman Nuri

    Benzer Konular
    Said Nursi?nin Barla mektupları için Barla?da sempozyum
    Said Nursi?nin Barla mektupları için Barla?da sempozyum Said Nursi?nin Barla mektupları için Barla?da sempozyum Risale Akademi, Isparta Kültür ve Eğitim Vakfı ile Isparta Mekke Eğitim Vakfı 12-14 Haziran 2015 tarihleri arasında Barla
    Barla Lahikasından sonra 5 bin kişiye dua ediyor
    Barla Lahikasından sonra 5 bin kişiye dua ediyor Barla Lahikasından sonra 5 bin kişiye dua ediyor Astsubay Güler, Bediüzzaman Devami...
    Necmi İLGEN-Kastamonu Lahikasından
    Necmi İLGEN-Kastamonu Lahikasından Necmi İLGEN-Kastamonu Lahikasından 12968651
    Risale-i Nur..(Emirdağ lahikasından..)
    Risale-i Nur..(Emirdağ lahikasından..) Mazhar-ı esma u sıfât-ı Bediüzzaman'dır bu Mev'ûd-u risaletten bizlere fazl-ı ihsandır bu Kenz-i mahfîde muhit-i mekteb-i irfandır bu Hava-i zulmette işrak eden şems-i tâbândır bu Mi
    Risale-i Nur Emirdağ Lahikasından
    Risale-i Nur Emirdağ Lahikasından Aziz, sıddık kardeşlerim, İşarat-ı Gaybiye-i Gavsiye ve Aleviyede, "Altmış dörtte Risale-i Nur telifce tamam olur." Demek o tarihten sonra, yalnız izahat ve haşiyeler ve tetimmeler olacak. Bu münasebetle iki
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  2. #2
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Ahmed Galib'in Sözler hakkında bir fıkrasıdır.

    Âdem-i ilm-i hakikattir sözün,
    Tercüman-ı kenz ü vahdettir sözün.
    Hazret-i Haktan atâ-yı mahzdır,
    Neş'e-i Şît-i hüviyettir sözün.
    Ders-i hikmetten bütün ulvî beyan,
    Misl-i İdrîs, pür-hikmettir sözün.
    Mevc-i tûfân-ı dalâletten siper,
    Keşti-i Nuh-u selâmettir sözün.
    Sarsar-ı ilhaddan inkaz eden,
    Şû'le-i Hûd-u hidâyettir sözün.
    Tezkiyet-bahş-ı kulûb-u mü'minîn,
    Sâlihdâr-ı emanettir sözün.
    Vahdetin esrarını ilân eden,
    Ol Halîl-veş asl-ı millettir sözün.
    Bahş-ı zemzem eyler ehl-i hayrâta,
    İsmail-i feyz-i hürmettir sözün.
    Mahz-ı tahkiktir, hayâletten âlâ,
    Sırr-ı İshak-ı hakikattir sözün.
    Zümre-i Tâğutu hep berbâd eder,
    Lût gibi rükn-ü salâbettir sözün.
    Hep kelâmullah-ı nâtık şerhidir,
    Kenz-i i'câz-ı risalettir sözün.
    Din-i Hakkın neşr ü tâmimi için,
    Fazl-ı İsrâil-i kudrettir sözün.
    Hak cemaliyle kemalin gösteren,
    Hüsn-ü Yûsuf'tan işarettir sözün.
    Yokluk içre, varlığa kaim olan,
    Sabr-ı Eyyub-u metânettir sözün.
    Mülhid firavunları gark eyleyen,
    Tûr-u Mûsâ-i şeriattır sözün.
    Serteser mizan-ı hikmetle rasîn,
    Çün Şuayb-ı emn ü adalettir sözün.
    Ehl-i idlâli eden zîr ü zeber,
    Sanki Hârûn-u fesâhattir sözün.
    Asker-i Câlûd küfrü mahveder,
    Savt-ı Dâvud-u hilâfettir sözün.
    Mârifet-i takvâ ve hikmet mülküne,
    Bir Süleyman-ı emârettir sözün.
    Hâsılı dertlilere dermân eder,
    Dest-i Lukman-ı hazâkattir sözün.
    Ba's-ü ba'del mevte kaim hüccetin,
    Çün Üzeyr mazhariyettir sözün.
    Söz değil, özdür bütün tibyânınız,
    Veçh-i Hakka hep işarettir sözün.
    Lübb-i lüb mârifettir mâ-hasal,
    Yüz yüze hakka itaattir sözün.
    Ehl-i şevke âb-ı hayat bahş eden,
    Hıdr-ı bahreyn-i velâyettir sözün.
    Bâr-ı sıkletten ukulü kurtaran,
    Nur-u İlyas-ı riyazettir sözün.
    Kulluğun efdalini izhâr eden,
    Zülkifl-i ibadettir sözün.
    Sed çeker kâfir olan ye'cüclere,
    Çünkü, Zülkarneyn-i kudrettir sözün.
    Sırr-ı tesbihatı telkin eyleyen,
    Misl-i Yûnus gavvâs-ı hakikattir sözün.
    Rahmet-i Rahmân'ı hep tezkâr eder,
    Hamd-i Zekeriyya-yı rahmettir sözün.
    Tâb ile şerh-i kitab-ı Hak eder,
    İlm-i Yahyâ-i verasettir sözün.
    Mürdeyi ihyâ, körü bina eder,
    Nefha-i İsâ-yı fıtrattır sözün.
    Müjde-i peyman-ı kulûb-u ehl-i hak,
    Mâhi-i târik-i fetrettir sözün.
    Ahmed'in miracını eyler beyân,
    Şerh-i ahkâm-ı Nübüvvettir sözün.
    Hak Teâlâ daima pür-nur ede,
    Çünkü, irfân-ı saâdettir sözün.
    Şân-ı Üstadda ne dersen Galiba,
    Ez ki, bir iman-ı hayrettir sözün.
    Ahmed Galib
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  3. #3
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Binbaşı Âsım Beyin Risaletü'n-Nur Sözleri hakkında temsîl ettiği bir fıkradır.

    Münezzehdir şuûnattan, hep ilhâm-ı İlâhîdir,
    Okurken nur alır vicdan, sütûr-u bî-tenâhîdir,
    Riyâdan, kibirden, her meâsîden münezzehdir,
    Kelâm-ı lâyezâlîden gelen bir nur-u müferrihtir.
    Nasıl bir vecd içinde anladım bilsen, bu âsârı,
    Bu, âyetler gibi nuranî ve lâhutî bu efkârı,
    Meâsir mi? Eser mi? Müncelî, yoksa müessir mi?
    İlâhî bir "sürâ"dan berk uran, hayret-fezâ sır mı?
    Anılmaz, anlatılmaz, sırr-ı vahdetten haberlerdir.
    Sen ey gafil beşer, bil nefsini, gör ki, ne şeylerdir.
    Bütün kevn vâlih ve hayran düşündükçe serencâmın
    Kerîm hayretle, hürmetle anar nâmın, büyük nâmın.
    Âsım
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  4. #4
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Hulûsi bak gaybî ihbarnameye,
    Gör Üstadım neler izhar eylemiş
    Kitab-ı Sinan'dan edip tefe'ül,
    Hakka ki kerâmet ibrâz eylemiş.
    "Ümmî Alîm"le "Sinan-ı Ümmî"de,
    Hesâb-ı ebcedle var mutabakat.
    Görünür bakılınca bu tarikle,
    Esmâ-i Üstadla tam münasebet.
    Hakkıyla hâdimü'l-Kur'ân'dır Üstad,
    İspata kâfidir bu muvafakat.
    Hayret-bahş esrara vakıftır bu zat,
    İhvâna deriz haber-i beşâret.
    Sekiz yüz sene evvelinden görmüş,
    Hâdimü'l-Furkan Bediüzzaman'ı
    Habib-i Hudâ hem de Gavs-ı Âzam,
    Sultan-ı evliya Şâh-ı Geylânî.
    Büyük bir hüsn-ü zan eyle, Üstadım
    Seni Kur'ân hâdimi eder add...
    Kapan secde-i şükre, de, Hulûsi:
    Allah'ım, Sen benim Rabbimsin; ben ise Senin bir kulunum.
    Bu âciz kulunu muvaffak eyle,
    Hizmet-i Kur'ân'la şerefyâb eyle.
    Hizbü'l-Kur'ân'dan ayırma tâ ebed,
    Bu âsi kuluna merhamet eyle...
    Üstadım Said Nursî'den ol râzı,
    O Senden, Sen Ondan râzı olan habîbinin hürmetine.
    Evliya sultânı Abdülkadir'in,
    Himmetin eksiltme bizden İlâhî.
    İhbarname-i gaybın izhârının,
    Gönül istedi yazmak tarihini.
    Yüz bin hamd ü şükret Hakka, Hulûsi
    Sana Üstaddır Molla Said Nursî.
    Uhrevî kardeşiniz Hulûsi
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  5. #5
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Küçük Hüsrev Mehmed Feyzi'nin bir fıkrasıdır.

    Kıymettar Üstadım, efendim,
    Çeşm-i im'ânımla kıldım, Risale-i Nur'a nazar
    Yoktur imkân yaza mislin, efrâd-ı beşer.
    Bu ne elfaz, bu ne mânâ, bu ne üslûb-u hasen,
    Okudukça müncelî olmakta, daim bir hüsün.
    Bârekâllah, ey mukaddes nur-u Hüdâ,
    Sendedir envâr-ı tevfik-i İlâhî, rûşenâ.
    Âfitâbın nuru zâildir, bu nur emân verir,
    Subh-u mahşerde uyûn-u mü'minîne incilâ.
    Her harfi şem'a-i feyz-i İlâhî, cilveger,
    Zevk alır baktıkça insan, bütün eşyadan geçer.
    Eyliyor tâlîm-i imân-ı tahkikî cümle âleme,
    Kim okur sıdkla, iner feyz-i Rahmân kalbine.
    Hall eder tılsım-ı kâinatı, her harfi dünyaya değer,
    İlm-i nâfidir, yazılır ecr-i cezîl, tâ kıyamet bîkeder.
    Hâsılı, bilcümle meknûzât-ı hikmet-perverin,
    Her biridir ehline, bir âfitâb-ı Hak-nümâ.
    İlâhî bihakkı Esmâikel-Hüsnâ,
    Tâ kıyâmet münteşir olsun, uyûn-u ehl-i Hak bulsun cilâ.
    Ey müellif-i Risale-i Nur, ger edersin iftihar becâdır,
    Gıpta ederse cümle ihvânın sana, çok sezâdır.
    Çünkü eyledin iman-ı tahkike bir memer,
    Elde ettin şâh-ı eserle zuhr-i yevmil mefer.
    Bilirim değilsin enbiyadan bir nebî,HAŞİYE
    Lâkin elinde nedir bu nur-u muteber?
    Feyzi yâ sen etme tatvîl-i kelâm,
    Eyler elbet ehl-i irfan, arz-ı tahsîn-i eser.

    Fakir talebeniz Küçük Hüsrev Mehmed Feyzi
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  6. #6
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Âb-ı rû-yi Habîb-i Ekrem için,
    Kerbelâ'da revan olan dem için,
    Şeb-i firkatte ağlayan göz için,
    Râh-i aşkında sürünen yüz için.
    Risale-i Nur'a ve Üstada ve İslâma zafer ver, yâ Rabbî! Âmin.
    Ey Risale-i Nur! Seni söndürmek isteyen bedbahtların necm-i istikbali sönsün.
    İzzet ve ikbâli ve şân ü şerefi aksine dönsün. Sen sönmez ve ölmez bir nursun.
    Boyun bâlâ, gözün şehlâ, gören mecnun seni leylâ.
    Sözün ferşte, gözün Arşta, gönül meftun sana cânâ.
    Nikabın nur, nigâhın nur, kitabın nur senin ey nur
    Bağın Nursî, huyun munis, özün idris ferd-i yektâ.
    Açılmış gül, öter bülbül, yüzünde var zarif bir tül.
    Yazılmış üstüne Nur'dan"İki yay kadar, hattâ daha da yakın."
    Sana cânın fedâ etmez mi senden hem görenler hak,
    Sözün hak, hem özün hak, hem mesleğin hak, hem makamın Kâbetü'l-ulyâ.

    Duanıza muhtaç talebeniz Hasan Feyzi (Rahmetullahi Aleyh)
    (Emirdağ Lâhikası )
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  7. #7
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Risale-i Nur
    Mazhar-ı esmâ u sıfât-ı Bediüzzamandır bu.
    Mev'ûd-ü risaletten bizlere fazl-ı ihsandır bu.
    Kenz-i mahfîde muhit-i mekteb-i irfandır bu.
    Havâ-i zulmette işrâk eden şems-i tâbândır bu.
    Mişkât-ı misbahtan menşur-u hakikat-ı Kur'ân'dır bu.
    Mevsim-i âsârda yektâ bir gülistandır bu.
    İrşâd-ı feth-i keşifte serencam-ı hidâyettir bu.
    Sefine-i necatta sırr-ı menzile vusule kaptandır bu.
    Leyle-i zulmet-i cehilde nur-u çırâğ-ı Yezdandır bu.
    Gamgîn gönüllerde behçet-i ferah feza-yı şâdümandır bu
    Şems-i Kur'ân'dan akseden nur-u irfandır bu.
    Sultanü'l-eser ve zübdetü'l-meânî-i tefsir-i Furkandır bu.
    Şeref-i Ehl-i Beyt ve teşci-i Gavs-ı Âzamdır bu.
    Etba-i Ehl-i Sünnet ve iklim-i mârifette sultandır bu.
    Mâden-i mârifet ve ibraz-ı şefkatte ümmü'l-enâmdır bu.
    Cism-i velâyette evliyâya ruh-u fezâ-yı cândır bu.
    Kevkeb-i muhakkıkînde mü'minlere atâ-yı Sübhandır bu.
    Vahdet-i mevcud ve râhının semasında kehkeşandır bu.
    İlm ü mârifet bahrinde dürr-i yektâ-yı mercandır bu.
    İlm ü hakikatte şûledar mâhitab-ı âhirzamandır bu.
    Müstağrak-ı envar-ı safâda gelen bahardandır bu.
    Teslîm-i rızâ ve nezâhet-i istiğnada aynı iz'andır bu.
    Risale-i Nur talebelerine hakikat-i kıble-i imandır bu.

    Halil İbrahim (r.h.)
    (Emirdağ Lâhikası )
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  8. #8
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Risale-i Nur
    Bu Nur, eser-i tefsîridir o semavî kitabın,
    İlân eder hakikati, emr-i hakkı bildirir.
    İsyanlara, zulümlere mâruz olan cihanın,
    Bu asırda gözyaşını nur saçarak dindirir.
    Bu eserdir muztarip gönüllere tesellî.
    Bu kararsız âlemin her buhranında nur saçar.
    Bu eserdir her zulmette selâmetin rehberi.
    Ehl-i iman bu sayede, bu eserle hür yaşar.
    Mâsumlara bir öğüttür, gençlerin de rehberi,
    Her mazluma "Ağlama" der. "Güleceksin yarın sen."
    Tesellîsi çok yücedir, ibretlidir dersleri,
    Beli bükük ihtiyara müjde verir derinden.
    Bu eserdir insanları dehşetlerden dûr eden.
    Kudret eli hâmisidir, hayret-fezâ hükmü var.
    Muannidler teslim olur hükmüne, mağrur iken.
    Her serseri filozofu meftun eden Nur'u var!
    Bu nur eser her bilginin, her mü'minin sertacı,
    Dertlilerin dermanıdır, her münkiri tokatlar.
    Şirklerin hem hedimidir, hem her kaygu ilâcı,
    Zındık, zâlim ilişirse başında volkan patlar!
    Ey güç yetmez dehşet veren hâletlerden ağlayan!
    Fânilere aldanarak kırıldıkça bağırma.
    Ey zâilden, âcizlerden medet umup bağlanan!
    Gir bu Nurun âlemine, fânileri çağırma.
    Ayıl artık gaflet sarhoşluğundan, durma, uyan!
    Hevesatın bir ejderdir, kalbini kemirecek.
    Yarın mesut olacaktır yoklukta Hakkı bulan.
    Nura ver nakd-i ömrü, yarın sana verilecek;
    Huzuruna uhrâda ihtişamlar serilecek.

    Risale-i Nur'un hâdimi Zekâi
    (Emirdağ Lâhikası )
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

  9. #9
    Üyelik Tarihi Üyelik tarihi
    Jun 2010
    Mesajlar Mesajlar
    503
    Blog Blog Girişleri
    18
    Tecrube  Tecrübe Puanı: 141 + 7586

    Cevap: Barla Lahikasından şiirler...

    Ahmed yaratılmış o büyük Nur-u Ehadden,
    Her zerrede nurdur, o ezelden, hem ebedden.
    Bir nur ki odur hem yüce, hem lâyetenâhi,
    Ol fahr-i cihan Hazret-i Mahbub-u İlâhî.
    Parlattı cihanı bu güzel nur-u Muhammed (a.s.m.)
    Halk olmasa, olmazdı bir zerre ve bir fert.
    Ol nuru ânın, her yeri, her zerreyi sarmış,
    Baştan başa her dem bu kesif zulmeti yarmış.
    Bir nur ki odur sade ve hem lâyetezelzel,
    Ârî ve berî cümleden üstün ve mükemmel.
    Bir nur ki bütün zerrede ancak o nümâyân,
    Bir nur ki verir kalblere hem aşk ile iman.
    Bir nur ki eğer olmasa ol nur hele bir an,
    Baştan başa zulmette kalır hem de bu ekvan.
    Bir nur ki değil öyle muhat, hem dahi mahsur
    Bir nur ki eder kalbi de pürnur, çeşmi de pürnur.
    Bir lem'adır andan, şu büyük şems ve kamerler.
    Hep işte o nurdan bu acâib koca âlem,
    Halk oldu o nurdan yine Cennetle Cehennem.
    Şek yok ki o nurdur okunan Hazret-i Kur'ân,
    Ol nur-u ezel hem sebeb-i hilkat-i insan.
    Herşeye odur mebde' ve asıl ve esas hem,
    Ondan görünür nev-i beşer böyle mükerrem.
    Bir zerre değil, bahr-i muhit o bahr-i münirden,
    Hem nasıl beşer hiç kalıyor hepsi de birden.
    Şek yok ki cihan, katre-i nurundan o nurun,
    Şek yok ki bu can, zerre-i nurundan o nurun.
    Sönsün diye üflense, o derya gibi kaynar,
    Söndürmeye hem kimde acep zerre mecal var?
    Söndürmeye kalkmıştı asırlar dolu küffar,
    Kahreyledi her hepsini ol Hazret-i Kahhâr.
    Hep sönmüş asırlar, yanıyor sönmeden ol,
    Tarihe sorun, kimdir o nur, hem kimmiş menfur?
    Alnında yanan nur-u Muhammeddi Halîl'in,
    Yetmezdi gücü bakmaya her çeşm-i alîlin.
    Görseydi Resulün o güzel nurunu Nemrud,
    Yakmazdı o dem, nârını ol kâfir-i matrud.
    Bir sivrisinek öldürüyor o şâh-ı cihânı,
    Atmıştı Halil'i âteşe çünkü o canî.
    Bir perde açıp söyledi Hak gizli kelâmdan,
    Ol âteşe bahseyledi hem berd ü selâmdan.
    "Dostum ve Resulüm yüce İbrahim'i, ey nâr,
    At âdetini, yakma bugün, sen onu zinhar!"
    Bir gizli hitap geldi de ol dem yine Haktan
    Bir abd-i mükerrem dahi kurtuldu bıçaktan.
    Ol nurdan için Yûnus'u hıfzeyledi ol hût,
    Ol nur ile kahreyledi hem kavmini ol Lût.
    Ol hüsn-ü cemal, eyledi âlemleri hayran,
    Nerden onu bulmuş, acaba Yûsuf-u Ken'an?
    Hikmet nedir, ol dertlere sabreyledi Eyyûb,
    Hem sırrı nedir, Yûsuf için ağladı Yakub.
    Öldükçe dirildikçe neden duymadı bir his?
    Ol namlı nebi, şanlı şehid Hazret-i Cercis.
    Hasretle neden ağladılar Âdem ve Havvâ?
    Kimdendi bu yıllarca süren koskoca dâvâ?

    Hem âh, neden terk edilip Ravza-i Cennet?
    Bir dâr-ı karar oldu neden âlem-i mihnet?
    Nur şehri olan Tûr'da o dem Hazret-i Mûsa
    Esrâr-ı kelâm hep çözülüp buldu tecellâ.
    Bir parça Zebur'dan okusa Hazret-i Dâvud,
    Başlardı hemen sanki büyük mahşer-i mev'ud.
    Bilmem ki neden, yel ve sular hep onu dinler,
    Bilmem ki neden, hep işiten âh diye inler.
    Mahlûku bütün kendine râm etti Süleyman,
    Nerdendi bu kuvvet, ona kimdendi bu ferman?
    Yellerle uçan şanlı büyük taht-ı mukaddes
    Esrâr-ı ezelden o da duymuş yine bir ses.
    Ol hangi acip sır ki, çıkar göklere İsâ,
    Kimdir çekilen çarmıha, kimdir yine Yûda.
    Nur dediği için tahtını terk eyledi Edhem,
    Bir başkasının tahtı olur derdine merhem.
    Çok şahs-ı velî, nur ile hem etti kanaat,
    Çok şahs-ı denî, nur ile hem buldu kerâmet.
    Her hepsi de pervanesi, üftadesi nurun,
    Her hepsi muamma, gücü yetmez bu şuurun.
    Fillerle varıp Kâbe'ye, hem Ebrehe zâlim;
    İsterdi ki, yapsın nice bin türlü mezâlim...
    İsterdi ki, o beyt yıkılıp şöhreti sönsün,
    Halk Kâbe'yi terkederek, kiliseye dönsün.
    İsterdi ki, çeksin doğacak nura bir sed,
    Hem doğmadan ölsün diye "Mahbub-u Müebbed."
    Günlerce gidip Kâbe'ye, hem yaklaşan ordu,
    Birden bire bir tehlike sezmiş gibi durdu.
    Sür'atle gelip bir sürü kuş, semt-i bahirden,
    Taş harbine başlar, pek acip hepsi birden.
    İndikçe havadan, o muammâ gibi taşlar,
    Cansız yıkılıp yerlere yatmış nice başlar.
    Şahıyla beraber kocaman ordu-yu Mevlâ,
    Olsun diye mahbuba nişan, eyledi mûtâ.
    Hem kavm-i Kureyş, söndürelim derken o nuru,
    Erkek ve kadın, cümlesinin kaçtı huzuru.
    Müşrik ve muvahhid, iki fırka olup urban,
    Yıllarca dökülmüş yine üstüne bir kan.
    Şakk etti kamer, Fahr-i Beşer, ol Yüce Server,
    Her yerde ve her anda onun nuru muzaffer.
    Kur'ân'dı kali, nurdu yolu, ümmeti mutlu,
    Ümmet olanın kalbi bütün nur ile doldu.
    Çekmezdi keder, ol sözü cevher, özü kevser,
    Ol Sûre-i Kevser, dedi a'dâsına "ebter!"
    Ol Şems-i Ezelden kaçınan ol kuru başlar,
    Gayyâ-i Cehennemde bütün yakmış ateşler.
    Bitmişti nefes, çıkmadı ses, bıktı da herkes,
    Ol nura varıp baş eğerek hem dediler pes!
    İdrâki olan kafile ayrıldı Kureyşten,
    Feyz almak için doğmuş olan şanlı güneşten.
    Ol kevser-i Ahmed'den içip herbiri tas tas,
    Olmuştu o gün sanki mücellâ birer elmas.
    Ol başlara tâç, derde ilâç, mürşid-i âlem,
    Eylerdi nazar bunlara nuruyla demâdem.
    Bunlardı o a'dâyı boğan bir alay arslan,
    Hak uğruna, nur uğruna olmuş çoğu kurban.
    Bunlardan o gün ehl-i nifak cümle kaçardı,
    Müşrik ise, ol aklı anın kalmaz, uçardı.
    Bunlardı o Peygamberin ashabı ve âli,
    Dünyada ve ukbâda da hem şanları âlî.
    Tavsif ediyor bunları hep şöylece Kur'ân,
    Sulh vakti koyun, kavgada kükrek birer arslan!
    Hep yüzleri pâk, sözleri hak, yolları haktı,
    Merkebleri yeller gibi Düldüldü, Burakdı.
    Bir cezbe-i "Yâ Hayy!" ile seller gibi aktı,
    A'dâya varıp herbiri şimşek gibi çaktı.
    Bunlardı o gün halka-i tevhidi kuranlar,
    Bunlardı o gün baltalayıp küfrü kıranlar.
    Bunlardı mübarek yüce cem'iyet-i şûrâ,
    Bunlardı o nurdan dizilen halka-i kübrâ.
    Bunlardı alan Suriye, Irak, ülke-i Kisrâ,
    Bunlarla ziyâdar o karanlık koca sahrâ.
    Bunlardı veren hasta, alîl gözlere bir fer,
    Bunlardı o tarihe geçen şanlı gazanfer.
    Her hepsi de bir zerre-i nuru o Habîbin,
    Her an görünür gözlere ondan nice yüz bin.
    Nur altına girmiş bulunan türlü cemaat,
    Hem buldu beka, hem de bütün gördü adalet.
    Ecdâd-ı izâmın o büyük ruhları küskün,
    Zira ne küfürler okunur onlara hergün.
    Yağmıştı o gün âh ne kederler, ne elemler,
    Âciz onu hep yazmaya, eller ve kalemler.
    Binlerce yetimin yıkılan kalbini sen yap,
    Affet yeter artık, o Habîb aşkına, yâ Rab!
    Derken yeter artık, bizi affet güzel Allah!
    Sarsıldı cihan, öldü de bir gümgüme nâgâh.
    Buz parçası halinde bulut, bir yere düşmüş,
    Erkek ve kadın hepsi de ol semte üşüşmüş...
    Derhal açılıp gökyüzü hem parladı ol nurdan gelen Risâlei'n-Nur
    Hallâk-ı Rahîm eyledi mahlûkunu mesrur.
    Zulmet dağılıp başladı bir yep yeni gündüz,
    Bir neş'e duyup sustu biraz ağlayan o göz.

    Bir dem bile düşmezken onun âhı dilinden,
    Kurtuldu, yazık dertli beşer derdin elinden.
    Ol taze güneş, ülkeye serptikçe ışıklar,
    Hep şâd olacak, şevk bulacak kalbi kırıklar.
    Her kalbe sürur, her göze nur doldu bugünden,
    Bir müjde verir sanki o bir şanlı düğünden.
    Arz eyleyelim ol yüce Allah'a şükürler,
    Kalkar bu kahr ü cehl ve dalâl, şirk ve küfürler.
    Ol nur-u Hüdâ saldı ziya, kalbe safâ hem,
    Gösterdi beka, göçtü fenâ, buldu vefâ hem.
    Çıkmıştı şakî, geldi nakî gördü adâvet,
    Eylerdi nefiy, oldu hafî nur-u hidâyet.
    Fışkırdı Risale-i Nur, ufuktan nur-u Risalet
    Ol nur-u Risalet verecek emn ü adâlet.
    Allah'a şükür, kalkmada hep cümle karanlık,
    Allah'a şükür, dolmada hep kalbe ferahlık.
    Allah'a şükür, işte bugün perde açıldı,
    Âlemlere artık yine bir neş'e saçıldı.
    Artık bu sönük canlara can üfledi cânan,
    Artık bu gönül derdine ol eyledi derman.
    Bir fasl-ı bahar başladı illerde bu günden,
    Bir sohbet-i gül başladı dillerde bu günden.
    Benden bana ben gitmek için Risale-i Nur diye koştum,
    Nur derdine düştüm de denizler gibi coştum.
    Bir zerrecik olsun bulayım der de ararken
    Düştüm yine derya gibi bir nura bugün ben.
    Verdim ona ben gönlümü baştan başa artık,
    Mâşukum odur, şimdi benim, ben ona âşık.
    Ol nur-u ezel hem kararan kalblere lâyık,
    Ol nurdan alır feyzini hem cümle halâyık.
    Kahreyledi ol zulmeti Risale-i Nur'a akanlar,
    Nur kahrına uğrar, ona hasmâne bakanlar.
    Küfrün bütün alayı hücum etse de ey nur,
    Etmez seni dûr, kendi olur belki de makhur.
    Sensin yine hâzır, yine sensin bize nâzır
    Ey nur-u Rahîm, ey ebedî bir cilve-i kudret-i Fâtır!
    Bir neş'e duyurdun imanla sırr-ı ezelden,
    Bir müjde getirdin bize ol namlı güzelden.
    Mâdem ki içirdin bize ol âb-ı hayattan
    Bir zerre kadar kalmadı havf şimdi memattan.
    Hasret yaşadık nuruna yıllarca bütün biz,
    Mâsum ve alîl, türlü belâ çekti sebepsiz.
    Yıllarca akan, kan dolu göz yaşları dinsin,
    Zâlim yere batsın, o zulüm bir yere sinsin.
    Yıllarca, asırlarca bu nurun yine yansın,
    Öksüz ve yetim, dul ve alîl hepsi de kansın.
    Ey nur gülü, nur çehreni öpsem dudağından,
    Kalb bahçesinin kalbine diksem budağından.
    Her dem kokarak hem o güzel râyihasından
    Çıksam yine ben âlem-i fâni tasasından.
    Nur güllerin açsın, yine miskler gibi tütsün,
    Sînemde bu can bülbülü tevhid ile ötsün.
    Sensin bize bir neş'e veren ol gül-ü hâlis,
    Sensin bize hem cümleden âlâ, dahi muhlis.
    Ey nur-u Risaletten gelen bir burhan-ı Kur'ân!
    Ey sırr-ı Furkan'dan çıkan hüccet-i iman!
    Sendin bize matlub, yine sendin bize mev'ud,
    Sayende bugün herkes olur zinde ve mes'ud.
    Her an seni bekler ve sayıklardı bu dünya,
    Hak kendini gösterdi, bugün bitti o rüya.
    Bin üç yüz senedir toprağa dönmüş nice milyar
    Mü'min ve muvahhid seni gözlerdi hep ey yâr!
    Her hepsi de senden yana söylerdi kelâmı
    Her hepsi de her an sana eylerdi selâmı.
    Nur çehreni açsan, atarak perdeyi yüzden
    Vallah, ezelden bunu ben eyledim ezber:
    Risalei'n-Nurdur vallah o son müceddid-i ekber.
    Yüzlerce sened, hem nice yüzlerce işaret,
    Eyler bu mukaddes koca dâvâya şehadet.
    En başta gelen şâhid-i adl Hazret-i Kur'ân
    Göstermiş ayânen otuz üç yerde o burhan.
    Çok sır ki, bilenler oluyor hep sana âgâh.
    Binlerce velî hem yine yapmış buna bin zam.
    Mu'cizdir o söz, haktır o öz, görmedi her göz,
    Artık bu muammaları gel sen bize bir çöz.
    Altıncı Sözün aldı bütün fiil ve sıfatı,
    Verdim de arındım ona hem zat ve hayâtı.
    Müflis ve fakir bekliyordum şimdi kapında
    Tevhide eriştir beni, gel vârını sun da.
    "Ben!.. Ben!.." diye yazdımsa da sensin yine ol Ben,
    Hiçten ne çıkar, hem bana benlik yine senden.
    Affet beni ey affı büyük lütfu büyük Risalei'n-Nur!
    Bir dem bile hem eyleme senden beni yâ Rabbenâ mehcur!
    Nur aşkına, Hak aşkına, dost aşkına ey nur!
    Nurunla ve sırrınla bugün kıl bizi mesrur.
    Ey nur-u ezelden gelen nur-u Muhammed (asm.),

    Ey sırr-ı imandan gelen nur-u müebbed!
    Binlerce yetimin duyulan âhını bir kes,
    Sarsar o büyük arşı da vallah bu çıkan ses.
    Vallah cemilsin, yeter artık bu celâlin!
    Göster bize ey nur-u Muhammed, bir kere cemalin!
    Dergâhını aç, et bize ihsan, yine ey nur-u Risalet!
    Biz dertli kuluz, kıl bize derman, yine ey nur-u hakikat!
    Emmâre olan nefsimizin emrine uyduk,
    Ver bizlere sen nur ile îkan, yine ey nur-u Kur'ân!
    Hırs âteşi sönsün de gönül gülşene dönsün,
    Saç nurunu, hem feyzini her an, yine ey nur-u iman!
    Sen nur-u Bedi', nur-u Rahîmsin, bize lûtfet,
    Hep isteğimiz aşk ile iman, yine ey nur-u İlâhî!
    Dinin çekilip, dev gibi saldırmada vahşet,
    Rahmet bizi, gark etmeye tufan, yine ey nur-u Rahmânî!
    Pürnura boyansın bütün âfâk-ı cihanın,
    Her yerde okunsun da bu Kur'ân, yine ey nur-u Sübhânî!
    Mahbubuna uyduk, hepimiz ümmeti olduk,
    Ağlatma yeter, et bizi handân, yine Ey nur-u Rabbânî!
    Ol Ravza-i Pâk-i Ahmedi (a.s.m.) göster bize bir dem,
    Artık olalım hep ona kurban, yine Ey nur-u Samedânî!
    İslâma zafer ver bizi kurtar, bizi güldür,
    A'dâmızı et hâk ile yeksan, yine ey nur-u Furkanî!
    Her belde-i İslâm ile, olsun bu yeşil yurd,
    Tâ haşre kadar Cennet-i cânan, yine ey nur-u imanî!
    Ol Fahr-i Cihan, Âl-i Abâ hakkı için, yâ Rab.
    Hıfzet bizi âfât ve belâdan, yâ Nûra'l-Envâr, Bihakkı ismike'n-Nûr!

    Âciz, bîçâre talebeniz Hasan Feyzi (Rahmetullahi Aleyh)
    (Emirdağ Lâhikası )
    Yazar : Risale Forum
    Anladım işi , sanat Allah 'ı aramakmış;
    Marifet bu , gerisi yalnız çelik çomakmış...

    *N.F.K.*

Facebook Yorumları

Facebook Giriş

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

Sosyal İmleme

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •